Աշխարհի ամենահին խաղալիքը փայտիկն է

50-.jpgՓայտիկը կարող է լինել աշխարհի ամեահին խաղալիքը: Կենդանիներն են խաղում փայտիկներով, և մենք օգտագործում ենք նրանք մեր շների հետ խաղալու համար: Երեխաները փայտիկները գտնում են, որպես երևակայության անվերջ աղբյուր: Փայտիկները կարող են դառնալ թրեր, կախարդական փայտիկներ,  ձկնորսական կարթ, և լուսային թրեր: Երբ երեխաները ձևանում են փայտիկներով, նրանք զարգացնում են իրենց ստեղծագործությունը և երևակայությունը: Continue reading “Աշխարհի ամենահին խաղալիքը փայտիկն է”

Հին Երևան

 

This slideshow requires JavaScript.

Մ. թ. ա. 9-րդ դարում Հայկական լեռնաշխարհի Վանա լճի ավազանում առաջացավ Վանի հայկական (Արարատյան) թագավորությունը` Ուրարտուն, Բիայնիլին: Պետության հիմնադիրը Արամե թագավորն էր: Վանի թագավորությունը ժամանակի ամենազարգացած տերություններից էր:

Էրեբունի-Երևանը 2800 տարեկան է: Արգիշտի Առաջին արքան տիրակալության 5-րդ տարում կառուցեց այն որպես բերդաքաղաք: Առաջին բնակիչները զինվորներ էին` թվով 6600: Արգիշտի Առաջինի թողած սեպագիր արձանագրությունը վկայում է. «Խալդ աստծո մեծությամբ Արգիշտին՝ Մենուայի որդին, այս անառիկ ամրոցը կառուցեց և անվանեց Էրեբունի քաղաք՝ ի հզորություն Բիայնա երկրի և ի սարսափ  թշնամիների: Արգիշտին ասում է… Հողն ամայի էր, այստեղ ես մեծ գործեր կատարեցի: Խալդ աստծո մեծությամբ Արգիշտի՝ Մենուայի որդի, արքա հզոր, արքա Բիայնա երկրի, տերը Տուշպա քաղաքի»:

Continue reading “Հին Երևան”

Ռոբոտաշինության խումբ

Նպատակ՝ Դպրոցու ձևավորել ռոբոտաշինության խմբակ, մասնակիցներին ուսուցանել ռոբոտոշինություն և մասնակցել ռոբոտաշինության մրցույթներին։

Տևողությունը՝ 8 ամիս
Երկուշաբթի՝ 12:55-13:30, Երեքշաբթի՝ 12:55-14:20, Չորեքշաբթի՝ 12:55-13:30

Ընթացքը՝

  1. Սովորել scratch ծրագրավորման մասին պատկերացում կազմելու համար
  2. Սովորել ռոբոտներ կառուցել
  3. Սովորել կառուցած ռոբոտը ծրագրավորել
  4. Կառուցել ռոբոտ ըստ խնդրի
  5. Ծրագրավորել ռոբոտը
  6. Մասնակցել մրցույթների

Մասնակիցներ՝ 4-րդ,5-րդ դասարանի սովորողներ

Իրականացնողներ՝ Տիգրան Սերոբյան, Հերմինե անտոնյան, Նազելի Տեր-Պետրոսյան

Տեխասցի տղամարդը հայտնվում է հիվանդանոցում, երբ գնդացիրը ցատկում է զրահակրի պինդ խեցիից

armadillo-usՏեխասցի տղամարդը, ով փորձել էր կրակել զրահակրի, հայտնվեց հիվանդանոցում, երբ գնդացիրը ցատկեց կենդանուց և հարվածեց նրա դեմքին:

Քեսս երկրի ոստիկանությունը ասաց, որ անանուն մարդը նկատեց փոքրիկ կենդանուն ‘իր տարածքում’, տեղական ժամով մոտովորապես գիշերվա ժամը երեքին, Երեքշաբթի օրը և որոշեց սպանել նրան:

“Նրա կինը տանն էր: Նա դուրս գնաց և վերցրեց իր .38 հրացանը և երեք անգամ կրակեց զրահակիրին,” Շերիֆ Լարրի Ռովեն ասաց:

Կենդանու պինդ խեցին շեղեց գնդացիրներից գոնե մեկը, որը ետ ցատկեց և հարվածեց տղամարդու ծնոտը:

Համաձայն ոստիկանության, մարդը տեղափոխվել էր մոտակա հիվանդանոց Տեքսարկանա քաղաքում, որտեղ նրա ծնոտը պետք է կարվեր:

Անհայտ է, թե արդյոք զրահակիրը ողջ է մնացել հանդիպումից հետո և նրա ուր լինելը մնում է առեղծված:

Անգլերեն տարբերակը տես այստեղ

Ռամզես II-ի բարեփոխումները

Ռամզեսը ձեռնարկեց արտաքին աշխարհում կորսված դիրքերը վերականգնելու գոչծը: Խեթական տերության դեմ սկսված եկրարատև հակամարտությունն ի վերջո ավարտվեց հաշտությամբ: Ք.ա. 1259 թ. Ռամզեսի և խեթական արքա Խաթուսիլիս III-ի միջև կնքվեց պայմանագիր, որով կողմերը պարտավորվում էին բոլոր վիճելի հարցերը լուծել բացառապես խաղաղ միջոցներով, իսկ երրորդ կողմի դեմ պատերազմի ժամանակ պետք է օգնեին միյանց:
Հաստատված խաղաղությունը թույլ տվեց իրականացնել հսկայածավալ շինարարություն: Կառուցվեցին նոր քաղաքներ, այդ թվում՝ փարավոնի նոր նստավայ Պեր-Ռամզեսը: Կառուցվեցին բազմաթիվ տաճարներ, որոնցից նշանավոր է Աբու-Սիմբելի ժայռակերտ տաճարը: Նեղոսի դելտայում հազարավոր հեկտա հողատարածություններ դարձան ոռոգովի:

Պյութագորասի թեորեմի ապացույց

proof21

Հիմա մենք կսկսենք նույն եռանկյան չորս պատճեներով: Նրանցից երեքը համապատասխանաբար պտտել են 90°, 180°, և 270°: Ամեն մեկը ունի ab/2 մակերեսը: Եկենք առանց լրացուցիչ պտույտների դնենք նրանք միասին, որպեսզի նրանք կազմեն c կողմով քառակուսի:

proof22

Քառակուսին ունի քառակուսի ծակ (a – b) կողմով: Հաշվելով նրա մակերեսը (a – b)² և 2ab, չորս եռանկյունների մակերեսը (4·ab/2), մենք ստանում ենք

c²= (a – b)² + 2ab= a² – 2ab + b² + 2ab= a² + b²

Անգլերեն տարբերակը տես այստեղ

Երևանի հատակագիծը

downloadՔաղաքի զարգացման արագ տեմպերը, բնակչության աճը, խոշոր արդյունաբերության առաջացումը հասցրին նրան, որ առաջին հատակագիծը 1930-ական թվականներին այլեւս չէր բավարարում նոր պահանջներին: Ա. Թամանյանի ճարտարապետական արվեստանոցում, ուր այդ ժամանակ արդեն աշխատում էին մի շարք շնորհալի սաներ, շարունակվում էր մեր մայրաքաղաքի հատակագծի հետագա մշակման քրտնաջան աշխատանքը: ՀԿԿ Կենտկոմի բյուրոն, 1931թվականի մարտին քննելով Երեւանի հատակագծման հարցը, նշում է, որ քաղաքի շինարարությանը զուգահեռ այն զգալիորեն բարելավվել ու կատարելագործվել է, եւ նրա վերջին տարբերակը հիմնականում բավարարում է առաջավոր խնդիրներին: Սակայն, ինչպես պարզվեց 3-4 տարի հետո, բուռն զարգացող կյանքն առաջ էր անցել նաեւ այդ տարբերակից: 1935 թվականին Երեւանի բնակչության թիվը գերազանցեց 150 հազարը: Դրա հետ կապված՝ բազմաթիվ նոր հարցեր առաջ եկան: Հրատապ դարձավ վերանայել քաղաքի գլխավոր հատակագիծը: Continue reading “Երևանի հատակագիծը”

Մեծերը Ավետիք Իսահակյանի մասին

Ավետիք-ԻսահակյանԱվետիք Իսահակյանը խորացրեց և ծավալեց ժողովրդական երգի կուլտուրան` թե իբրև արտաքին ձև, և թե իբրև, մանավանդ, բովանդակություն:
Դ. ԴԵՄԻՐՃՅԱՆ

***
Իսահակյանը մեծ է և սիրելի նրանով, որ ոչ միայն կարեկցաբար լացել է և մարգարեաբար անիծել, այլև հնչեցրել է եղբայրության և ազատության զանգը, տառապյալ մարդկությանը կոչ է արել դուրս գալ բռնակալների դեմ:
Ե. ՉԱՐԵՆՑ
***
Իսահակյանն առաջնակարգ բանաստեղծ է, թերևս հիմա չկա այդպիսի առաջնակարգ ու պայծառ տաղանդ ամբողջ Եվրոպայում:
ԱԼ. ԲԼՈԿ

***
Իսահակյանի պոեզիան մինչև հիմա անհայտ էր ինձ համար և մեծ հայտնություն եղավ ինձ համար: Նա մեկն է այժմ աշխարհում կենդանի մեծագույն բանաստեղծներից, և ինձ վրա մեծ տպավորություն գործեցին նրա տաղանդի խորությունն ու ուժը:
Ս. ԲԱՐՈՒԱ

***
Ես շատ ուրախ եմ և հպարտ, որ պատիվ ունեմ թարգմանելու Ավետիք Իսահակյանի երկերը չինարեն: Մենք շատ սիրեցինք նրա` մեզ հարազատ պոեզիան և այն մեծ հետաքրքրություն է ներկայացնում չին ընթերցողների համար:
ԳԵ- ԲԱՈ- ՑՅՈՒԱՆ

***
Ավետիք Իսահակյանը մեծ գրող է միջազգային առումով և գերազանցորեն մարդկային, իսկ իր գործը` «Աբու Լալա Մահարին» անժխտելիորեն անզուգական գլուխգործոց: Առաջին իսկ օրերից համակվեցի նրա զգացումների խորությամբ: Անվերապահորեն ու լիակատար հիացած եմ Ավ. Իսահակյանի գործով, իսկ նրա անձը ինձ համար շողշողուն մտքի, ոգու և պայծառ լույսի ու ջերմության փարոս է: Կյանքիս ամենաերջանիկ պահը պիտի համարեի, եթե հնարավորություն ընծայվեր ինձ այցելելու մեծ գրողին:
Խ. ԷԼ ԱՍԱԴԻ

***
Բանաստեղծը ընդհանրապես միշտ գերում է, սակայն Իսահակյանի մտքերի նրբությունն ու խորությունը ցնցում է մարդու:
Խ. ԴՈ ՍՈՍԱ

***
Վիթխարի է Իսահակյանը, դժվար է ընդգրկել նրա մեծությունը, նա պոեզիայի հսկաներից է, նորագույն հայ գրականության Արարատը:
Ա. ԴԻՄՇԻՑ

***
Իսահակյանը պատկանում է այն բանաստեղծների դասին, որոնք հազվադեպ են ծնվում: Համոզված եմ, որ նա կապրի դարեր ու դարեր:
Ի. ԷՐԵՆԲՈՒՐԳ

***
… Համաշխարհային պոեզիան անիմաստ կլիներ առանց Ավետիք Իսահակյանի:
Ա. ԴԵՅՉԻ

***

Քո երգերն իրենց ինքնուրույն ու պատկերավոր գեղեցկությամբ անզուգական տեղ են բռնում:
Վ. ՏԵՐՅԱՆ

Հետաքրքիր դեպքեր Ավետիք Իսահակյանի կայնքից

Ավետիք-Իսահակյան.jpgԵրկար տարիներ բացակայելուց հետո Ավետիք Իսահակյանը այցի է գալիս հայրենի Գյումրի քաղաքը: Մի օր հանդիպում է սիրած աղջկան՝Շուշիկին, որին վաղուց չէր տեսել: Կարոտակեզ սիրահարները որոշում են զբոսանքի գնալ քաղաքից դուրս: Վարպետը դիմում է քաղաքի նշանավոր կառապան Վեսյոլի Վարդանին և խնդրում է, որ իրենց տանի քաղաքից դուրս՝ շրջագայության:Վարդանը սիրով համաձայնում է և կառքը քշում սարն ի վեր՝դեպի Արագած լեռան փեշերը:Քաղաքից դուրս գալու ժամանակ Վարպետը ծածուկ կառապանին հասկացնում է, որ երբ հասնեն մոտակա բլուրները, մի հարմար պահի այնպես անի, թե իբր ձեռքի կնուտը //մտրակ// վայր է ընկել ու իրենց մենակ թողնի կառքի մեջ:Վեսյոլի Վարդանին էլ էտ էր պետք:Երբ կառքը սուրում է բլուրների մոտով, ու ճանապարհը խորդուբորդ էր, Վարդանը թե՝ վա՜յ Ավո՛ ջան, կներես, կնուտը ձեռքիցս վայր է ընկել, իջնեմ ման գամ:Վարդանն իջնում է, ջահել սիրահարներն իրենց ազատ զգալով հրճվում, ուրախանում են,իսկ Վեսյոլի Վարդանը, երկար ու բարակ ման գալով կնուտը, գտնել չի կարողանում….Տարիներ անց Իսահակյանը կրկին Թիֆլիսից գալիս է հայրենի քաղաք, բայց այս անգամ արդեն իր տիկնոջ՝Սոֆիկի հետ:Այնպես է լինում, որ բանաստեղծը որոշում է զբոսանքի դուրս ելնել իր ծանոթ, բայց արդեն ծերացած կառապանի կառքով:Երբ մի փոքր քաղաքից հեռանում են, Վեսյոլի Վարդանը հիշում է տասնամյակներ առաջ Ավոյի ապսպրանքը//հանձնարարություն// և դառնալով նրան՝ ասում՝ հը՞, ի՞նչ կըսես, կնուտը գցե՞մ:Իսահակյանը թե՝Վարդան ջան,իզուր նեղություն մի՛ կրե, կողքիս կինս է:
Ավետիք Իսահակյանը նկարիչ Ռուխկյանի հետ դուրս էր եկել դաշտ` զբոսնելու: Երկու գյուղացի վար էին անում: Մաճը բռնած գյուղացին մեղմ ու քաղցր ձայնով երգում էր .«Մաճկալ ես, բեզարած ես…»: Լսելով գնում էին նրանց հետևից: Երբ երգն ավարտվեց, մոտեցան, բարևեցին,հետո Վարպետը հարցրերց.-Ի՞նչ կերգեիր:-էդ քո խելքի բանը չէ,- պատասխանեց գյուղացին:-Էդ երգը ես եմ գրել,- ասաց Վարպետը:Գյուղացին նայեց, ոտքից գլուխ չափեց Վարպետին.-Գնա գործիդ, էդ մեր գեղի երգն է,- ասաց ու շարունակեց վարը:
Ավետիք Իսահակյանը Սևանա կղզու գրողների տան պատշգամբում նստած  զրուցում էր կրտսեր գրող ընկերների հետ կարծես մի պահ նա վերացավ աշխարհից ու շշնջաց .- Ախ չմեռնեի, թերակղզին նորից կղզի դարձած տեսնեի … Մի՞ թե այս սքանչելի գեղեցկությունը թողնելու, գնալու ենք…- Մի մտածի, վարպետ ջան, հալա մի տաս տարի էլ կապրես  — իբրև թե կատակով ասաց մեկը: Մյուսները ծիծաղեցին:- Ինչու  բերանդ կչորանար, որ մի քսան, երեսուն տարի  ասեիր:- Վարպետ ջան, ես ռեալիստ եմ:- Ռեալիզմդ հաստափոր վարպետիդ համար պահիր , —  խոսքը եզրափակեց վարպետր:Այդ խոսակցությունից հետո վարպետը ապրեց ևս քսաներկու տարի:
Ծերության տարիներին Ավետիք Իսահակյանը սովորություն էր ձեռք բերել գրել անկողնումէ պառկած: Մի անգամ նրան է այցելում մի թղթակից: Կինը դիմում է գրող ամուսնուն.-Ավո, դու չես կարծում, որ թղթակցի հետ զրուցելը պառկած վիճակում, այն էլ՝ անկողնում, պատշաճ չէ:-Ինչ կա որ, սիրելիս,-դիմում է կնոջը մեծ բանաստեղծը,- եթե կարծում ես այդպես անհարմար է, նրա համար էլ մի անկողին պատրաստիր: