Վիյլամ Սարոյան: Մեքսիկացին

saroyan.jpgԱյս ստեղծագործությունը ինձ շատ դուր եկավ,այն հումորային էր: Մի տղա նստած էր իր հորեղբոր հետ իրենց ագարակում, և մեկ էլ նրանց մոտեցան մեքսիկացիներ: Պարզվեց մեքսիկացին աշխատանք էր ման գալիս իր ընտանիքը(երկու տղա, երեք աղջիկ, չորս շուն, մեկ կատու, երեք եղբայր) կերակրելու համար: Գիտեք ծիծաղելին ինչն էր մեքսիկացին ավել գումար էր ուզում այն բանի համար ինչը չգիտի անել: Բայց տղան մեքսիկացուն միշտ լավ կողմից էր իր հորեղբորը ներկայացնում նրան: Մեքսիկացին զիվոր էր և, որպեսզի նա ապացուցի դա նա պարզել էր հրացանը հորեղբոր վրա և նշան էր բռնել:Հորեղբայրը շատ էր վախեցել և խնդրել էր տղային ասել, որ մեքսիկացին իջեցնի հրացանը: Հետո մեքսիկացու շներից մեկը եկավ և լպստեց հորեղբոր ձեռքը, հորեղբայրը զարմացավ, թե ինու շունը իր ձեռքը լպստեց, այլ ոչ թե կծեց նրան: Տղան պատասխանեց, որ մեքսիկացիների շները այդպիսիսն են: Հորեղբարյը հարցրեց տղային, բա մեքսիկացիները չե՞ն գողանում: Տղան պատասխանեց, որ նրանք գողանում են այն ամենը ինչ հողին կպած չէ:Հորեղբայրը մտածեց,բա մեր տրակտորը չեն գողանա: Տղան պատասխանեց, որ չէ, շատ ծանր է: Հետո նա սովորացրեց մեքսիկացուն, թե ինչպես որթատունկ էտել և մեքսիկացին սկսեց աշխատանքը: Հորեղբայրը և տղան մեքենայով գնացին քաղաք: Իմ կարծիքով, հորեղբայրը որոշեց մեքսիկացուն գործի ընդունել, որովհետև նա գնահատեց մեքսիկացու բարոյական արժեքները:

Կարդում ենք Չարենց

Yeghishe_Charents_Armenian_poet.jpgՉարենցի կանայք… Չարենցի սերերն ու հրապույրները: Վերլուծություն

Էլի կբացվի վարդը: Եղիշե Չարենց

Կարսի Սուրբ Առաքելոց եկեղեցի

Իմ Չարենցը

Չարենցի մեծ սերը: Վերլուծություն

Արփենիկ Չարենց “Հուշեր Հայրիկիս մասին”: Վերլուծություն

Գործնական քերականություն

Կարդում ենք Թումանյան

Без названия (1).jpgԹումանյանի սիրտը

“Վերնատուն” գրական խմբակ

Թումանյանի ճամփորդությունները

Հայոց նոր գրականության հիսնամյակը: Հ. Թումանյան: Հոդվածի վերուծություն

“Անուշ” պոեմ

Փարվանա բալլադ

Դավաճանություն

Հովհաննես Թումանյան-Մամիկոնյան

Թումանյանի ընտանիքը

Ազգագրությունը Թումանյանի երկերում

Հայոց լեռներում: Հովհաննես Թումանյան

Չարլզ Դարվին

Без названия.jpgԴարվինը Քեմբրիջի համալսարանի բուսաբան և եկեղեցական Ջոն Սթիվենս Հենսլոուի երաշխավորությամբ հրավիրվել է մասնակցելու «Բիգլ» նավով շուրջերկրյա ճանապարհորդությանը՝ արևադարձային երկրների բուսական և կենդանական աշխարհները հետազոտելու նպատակով: 
Նավն Անգլիայի ափերից ճանապարհ ընկավ 1831 թ-ի դեկտեմբերի 27-ին: Ճամփորդության (տևեց 5 տարի) առավել կարևոր մասը Դարվինի համար եղավ Գալապագոսյան կղզիներում շրջագայելը, որի ընթացքում նա առաջին անգամ նկարագրեց հարավամերիկյան բազմաթիվ կենդանիներ, հատկապես կրծողներ, գալապագոսյան մողեսներ, գիշատիչ թռչուններ, կրիաներ և այլն: Դարվինը նկատեց նաև, որ տարբեր կղզիներում ապրում են սերինոսների ազգակից տեսակներ, որոնք տարբերվում են մյուսներից, բայց բոլորը նման էին Հարավային Ամերիկային բնորոշ սերինոսների տեսակներից մեկին: Դա հիմք ծառայեց եզրակացնելու, որ կենդանի օրգանիզմները սերնդափոխության ընթացքում կարող են փոփոխություններ կրել և բնական ընտրության ճանապարհով հարմարվել շրջակա միջավայրին, այսինքն՝ բնության մեջ ավելի կենսունակ են և սերունդ են տալիս միայն առավել հարմարված օրգանիզմները:
1859 թ-ին գիտնականն իր տեսությունը շարադրեց «Տեսակների ծագումը բնական ընտրության միջոցով» աշխատությունում, ինչը, սակայն, տարիներ շարունակ չէր ընդունվում, քանի որ հակասում էր մինչ այդ եղած համընդհանուր պատկերացմանը, ըստ որի՝ Երկրի վրա բոլոր կենդանի էակները ստեղծված են Աստծու կողմից և մնում են անփոփոխ: Այսօր արդեն Դարվինի ուսմունքին կասկածանքով են վերաբերում միայն սակավաթիվ գիտնականներ:
Ճանապարհորդությունից վերադառնալուց մոտ 1 տարի անց Դարվինը հիվանդացավ, և կյանքի հետագա 40 տարիների ընթցքում նա գրեթե լրիվ հաշմանդամ էր: Սակայն մինչև մահ նա շարունակեց իր գիտական հետազոտությունները:
Չառլզ Դարվինի «Տեսակների ծագումը բնական ընտրության միջոցով կամ Հարմարված ցեղերի պահպանումը կյանքի պայքարում» գիրքը 1936 թ-ին թարգմանվել է նաև հայերեն:

Չեմ կարողացել, չեմ կարողանում ու երբեք էլ չեմ կարողանա: Խորխե Բուկայ

Без названия (5)Այս պատմութունը մի տղայի մասին էր, ում հետաքրքրում է, թե ինչո՞ւ այդ հզոր փիղը չի փախնում: Չէ՞ որ նրան պահում էր ընդամենը մի ցից, որը մտած է խողի մեջ մի քանի սանտիմետր: Կրկեսային փիղը չի փախչում, որովհետև նա մանկուց կապված է նմանատիպ ցցի: Պատկերացրեք ցցին կապված նորածին անպաշտպան փղի: Վստահ եմ, որ այն ժամանակ փղիկն ամբողջ ուժով ձգել է` փորձելով ազատվել: Բայց, չնայած թափված ջանքերին, ոչինչ չի ստացվել, քանի որ ցիցն այն ժամանակ բավականին ամուր է եղել: Այդ հսկա և հզոր փիղը կրկեսից չի փախչում, քանի որ խեղճը կարծում է, թե չի կարող: Նրա հիշողության մեջ մնացել է անզորության այն զգացողությունը, որն ապրել է ծնվելուց անմիջապես հետո: :Բոլորս էլ ինչ-որ բանով նման ենք կրկեսի փղին. այս կյանքում մենք կապված են հարյուրավոր ցցերի, որոնք սահմանափակում են մեր ազատությունը:Ապրում ենք` համարելով, որ «չենք կարող» անել բազում գործեր, ուղղակի, որովհետև, շատ վաղուց, երբ դեռ փոքր էինք, փորձել ենք ու չենք կարողացել:
Այն ժամանակ վարվել ենք այս փղի նման, մեր հիշողության մեջ գրանցել ենք այսպիսի հրահանգ. «Չեմ կարողացել, չեմ կարողանում և երբեք չեմ կարողանա»: Երբեմն, շղթայի ձայնը լսելիս, հայացք ենք ձգում ցցին և մտածում.Չեմ կարողանում և երբեք էլ չեմ կարողանա:…. Եվ միակ ձևը պարզելու, որ դու կարող ես ինչ-որ բանի հասնել, նոր փորձ անելն է, որի մեջ կներդնես քո ամբողջ ոգին:

Սահակ Պարթև

250px-St._Sahak_Partev.jpgՍահակ Պարթեւ (348 թ. սեպտեմբեր 29-ին – 439 թ. սեպտեմբեր 7-ին, գ. Բլուր, Բագրևանդ գավառ), Հայ Առաքելական եկեղեցւոյ 10-րդ կաթողիկոս (Ամենայն հայոց կաթողիկոս 387 թ. ընդմիջումներով), եկեղեցական, քաղաքական և մշակութային նշանաւոր գործիչ, քարոզներու եւ հոգեւոր օրհներգերու հեղինակ, քաղաքական-հասարակական գործիչ։ Հայ առաքելական եկեղեցւոյ տոնելի սուրբ։

Անոր օրով ստեղծուած են հայկական գիրերը եւ հայերէն թարգմանուած է Աստուածաշունչը։ Աջակցած է Մեսրոպ Մաշտոցին հայ գիրերու ստեղծման և տարածման գործով։ Սահակի անունով մեզ հասած են կանոնական գրվածքներ և թուղթեր։ Ներդրում ունեցած է շարականագրութեան մեջ։

Մեծերը Կոմիտասի մասին

Без названия (12)Մարտիրոս Սարյան

Կոմիտասը բնության հրաշքներից է: Մի՞թե հրաշք չէ՝ տասը տարեկան որբը գա Էջմիածին, կաթողիկոսի մոտ տաճկերեն երգի, հետո էլ…Նա պատարագ է ստեղծել: Նրա պատարագը մեր ժողովրդական ոգու խտացումն է: Դա մեծ արվեստ է, մեր ժողովրդական իսկական օպերան: Կոմիտասը խորն էր զգում ժողովրդական ոգին, և նա կարող էր գրել այդպիսի մեծ գործ…
Լսում եմ ու զարմանում նրա երգի պարզության վրա: Պարզությունը, բնականությունը, հանճարի ամենաբնորոշ հատկությունն է: Արվեստի հետ գործ ունենալիս չպիտի մտածես ինչպես է արված: Ամեն մի գիծ պետք է արժեք, բովանդակություն ունենա: Գաղտնիքն էլ հենց պարզության մեջ է: Բնությունն էլ է այդպես՝  պարզ ու անբացատրելի: Դու կարծում ես՝ մենք լրիվ հասկանու՞մ ենք Կոմիտասին: Նրա մեծությունն իր մեջ է, ոչ ոք չի սովորեցրել, բայց նա զգացել է, մտել բնության մեջ: Այս երաժշտությունն իր կանոններն ունի, որը թելադրված է մեր երկրի ու ժողովրդի ոգով….

Պարույր Սևակimage.jpg

Մեր երաժշտական լեզվի համար Կոմիտասն արեց նույնը, ինչ դարեր առաջ Մաշտոցն արեց մեր խոսակցական լեզվի համար:Մեր լեզուն կար Մաշտոցից առաջ, ինչպես որ երաժշտությունն էլ՝ Կոմիտասից առաջ: Բայց ինչպես Մաշտոցը գտավ մեր լեզվի բաղադրիչները, նրա հնչյունակազմը և դա արձանագրեց այբուբենով, ճիշտ այսպես էլ Կոմիտասը գտավ մեր երաժշտության հնչյունակազմը մեկ այլ յուրատեսակ այբուբենով: Երկուսի արածն էլ գործ չէր, որ կոչենք մեծ կամ փոքր: Երկուսի արածն էլ գյուտ էր, իսկ գյուտը փոքր չի լինում:

Ավետիք-Իսահակյան.jpgԱվետիք Իսահակյան

Տես այստեղ

Տիեզերքին սիրահարված

Ֆիլմը Անանիա Շիրակացու և իր ձեռագրերի մասին է: Անանիա Շիրակացին ծնվել է 610-630 թվականին և մահացել է 680-ականներին: Նրա ծննդավայրը Շիրակի մարզի Անեանք գյուղն է: Փոքր ժամանակվանից նա հետաքրքրվել է գիտություններով: Այն ժամանակվա Հայաստանում չէին տալիս այնքան գիտելիք, որքան հարկավոր էր այդպիդի գիտնական դառնալու համար: Անանիան սկսեց ուսուցիչ որոնել: Նա գնաց շատ ուսուցիչների մոտ, բայց նրանց գիտելիքները բավական չէին Շիրակացու համար և նա որոշեց գնալ մայրաքաղաք: Բայց մայրաքաղաք չհասած նա լսեց Տրապիզոնում ապրող Դյութիկոս անունով մի գիտնականի մասին, որը լի էր իր իմաստությամբ և ուներ շատ գրքեր: Անանիան ուղևորվեց Տրապիզոն: Դյութիկոսը նրան շատ ջերմ ընդունեց և համաձայնեց ուսանել նրան: Դյութիկոսը սիրում էր նրան իր որդու պես: Ութ տարի նա սովորեց Դյութիկոսի մոտ, սովորեց աշխարհագրություն, մաթեմատիկա, աստղագիտություն, տոմարագիտություն: Մի նամակ վերջ տվեց Շիրակացու ուսմանը: Այդ նամակը հայոց կաթողիկոս Անաստասից էր: Հայոց եկեղեցին նրա կարիքը ուներ: Անանիան չկարողացավ մերժել և ուղևորվեց Հայաստան: Անաստասը կանչել էր Շիրակացուն, որովհետև արևմտյան և հայ առաքելական եկեղեցիները չէին կարողանում ընդհանուր հայտարարի գալ Զատկի տոնի օրվա համար: Անաստասը որոշել կանչել Անանիային՝մտածելով, որ նա կարող է պարզություն գցել այդ հարցի վրա: Անաստասը ճիշտ էր, Շիրակացին գրեց իր Զատկական ճառը: Իր գիտելիքները հայ երիտասարդներին փոխանցելու համար Շիրակացին հիմնեց բարձրագույն դպրոց: Մինչ Շիրակացին դպրոցներում ուսուցանվում էին եռյակ գիտությունները՝քերականությունը, հռետորական արվեստը և տրամաբանությունը: Մինչդեռ Շիրակացին ուսուցանում էր քվադրիում գիտությունները՝համարողության արվեստը,երկրաչափությունը, երաժշտությունը և աստղագիտությունը: Անաստասը առաջարկեց գրի առնել Շիրակացուն իր գիտելիքները և ստեղծել ուսումնական ձեռնարկ: Մի տարի անց Անանիան հանձնեց նրար իր աշխատանքը, որը կոչվում էր «Քննիկոն»: «Քննիկոնի» մեջ շատ մեծ դեր էր խաղում տիեզերագիտություն բաժինը: Այն բաղկացած էր 10 գլուխներից: Անանիան ասել էր, որ երկրագունդը կլոր է, արեգակը մեծ է և լուսնից և երկրից, որ լուսինը չունի իր սեփական լույսը: Նա ճիշտ էր բացատրել արևի խավարումները, մակնթացությունը, տեղատվությունը: Այդ ժամանակ ձեռագրի ապագան, որոշում էր կաթողիկոսը: Անանիան համբերատարությամբ սպասեց մինչև կաթողիկոսը ամբողջովին ծանոթացավ ձեռագրի հետ և տվեց իր համաձայնությունը: Բայց Անաստաս կաթողիկոսը անժամանակ մահացավ, դա մեծ հարված էր Շիրակացուն: Նրա ձեռագրի բախտը մնաց օդում: Նոր կաթողիկոսը մերժեց նրա ահռելի աշխատանքը: Նրանք արգելքի տակ դրեցին Անանիա Շիրակացու «Քննիկոնը» և այդպես այն մնաց 4 դար: Անանիան ռիսկի դիմեց և ուղևորվեց Վենետիկ: Այնտեղ նրան լավ ընդունեցին և նա ցույց տվեց իրեն ալքիմիայի բնագավառում: Անանիան վայելում էր դքսի սերը և շատերի մոտ դա նախանձ էր առաջացնում: Նրանք ասում էին դքսին, որ Անանիան կարող է պատմել իր գաղտնիքները ուրիշներին, այդպիսով համոզելով դքսին սպանել Շիրակացուն: Անանիան արդել ընկերներ էր ձեռք բերել պալատում և նրանցից մեկը՝հավանաբար դքսուհին զգուշացրեց Շիրակացուն դքսի մտադրության մասին: Շիրակացին հոգնել էր փախչելուց և նա որոշեց մնալ: Այդ գիշեր Շիրակացին գնաց դքսի մոտ և ասաց, որ ինքը հասկանում է դքսի անհանգստությունը: Նա խոստացավ, որ կասի մետաղից ոսկի ստանալու գաղտնիքը, եթե դուքսը չփորձի ազատվել իրենից: «Քննիկոնի» մասին խոսք գնաց 11-րդ դարում Գրիգոր մագիստրոսի կողմից: Վանքի հնացած գրքերի մեջ Գրիգոր մագիստրոսը գտավ մի մեծածավալ գիրք: Դա հենց այն «Քննիկոնն» էր, որ կորուստյալ էր համարվում շատ տարիներ: Գրիգոր մագիստրոսը, որոշեց փորձարկել այն իր իսկ ճեմարանու: Արդյունքները ապշեցուցիչ էին: Գրիգոր մագիստրոսը նամակ գրեց հայոց կաթողիկոսին, խնդրելով թույլ տալ օգտագործել «Քննիկոնը», որտեղ Շիրակացին գրի էր առել իր ամբողջ գիտելիքները: Կաթողիկոսը անիաստ համարեց հանդիմանել մագիստրոսին և «Քննիկոնը» սկսեց կիրառվել:

Մեր ցավը: Հովհաննես Թումանյան: Հոդվածի վերլուծություն

tumanyanՀիմա շատ մարդիկ կարելի է ասել չեն չանաչում իրենց ազգը: Շատ քչերը գիտեն մեր հայկական պարերը, երգերը, մեր գրողներին, մեր լեզուն: Հիմա մեր խոսակցական լեզվում շատ-շատ են ռուսական բառերը և մենք օգտագործում ենք ռուսերեն բառերը մեր՝ հայերենի փոխարեն: Ի դեպ ասեմ մեր լեզուն շատ քչերից է, որտեղ թարգմանվել են օրինակ՝ համակարգիչ և համացանց բառերը, շատ լեզուներում նրանք ուղղակի վերցվել են և չեն թարգմանվել: Շատերը գովում են մեր հայ գրողներին, ասում են տեսեք ինչ լավ գրողներ ունենք, բայց որ սկսես նրանցից հարցեր տալ, ոչ բոլորը կկարողանան պատասխանել: Ոչ բոլորը գիտեն մեր հայկական երգերը, որոնք գրվել են հարյուրամյակներ առաջ և մշակվել են: Մեր հայկական երգերը թողած լսում են ինչ-որ արասահմանյան երգեր: Հայկական պարերը՝ Յարխուշտան, Սղերդի քոչարին, Իշխանաց պարը և այլ հարյուրավոր պարեր, շատ քչերը գիտեն: Թումանյանը ասում է, որ մենք ասում ենք, թե մենք լավ չգիտենք մեր հարևան ժողովուրդներին այդ իսկ պատճառով էլ թյուրիմածություներ են առաջանում: Բայց մենք իրականում չգիտեն ինքներս մեզ:

 

Իմաստով կատակներ,պատմություններ Օշոյից

osho.jpg

Մի անգամ առյուծը եկավ վագրի մոտ և ասաց.

-Ո՞վ է տերը անտառում:

Վագրը ասաց

-Իհարկե, դուք՝ միակը, պարոն, դուք Արքա եք:

Հետո առյուծը գնաց արջի մոտ, բռնեց նրան և հարցրեց.

-Ո՞վ է պարոնը: Ո՞վ է տերը:

Արջը ասաց

-Իհարկե, դուք՝գազաների Արքան, պետք չէ հարցնել, դուք՝ տեր:

Իսկ հետո առյուծը գնաց փղի մոտ և հարցրեց նույն հարցը.

-Ո՞վ է այստեղ տերը:

Փիղը բռնեց առյուծին և շպրտեց նրան հիսուն ֆունտ այն կողմ: Առյուծը կպավ քարին, և լռիվ արյունոտ և կապտուկներով, թուլացած, կանգնեց և ասաց.

-Եթե դու չգիտես ճիշտ պատասխանը, դա դեռ պատճառ չէ  քեզ այսպես պահելու:

***

Երեք վիրաբույժ, հին ընկերներ, հանդիպեցին խնջույքի ժամանակ: Արևի տակ նստարանին նստելով, նրանք սկսեցին պարծենալ: Առաջինը ասաց.
-Ես ունեի մի հիվանանդ, ով կորցրել էր իր երկու ոտքերը պատերազմի ժամանակ: Ես նրան արհեստական ոտքեր պատրաստեցի, և դա հրաշք էր: Հիմա նա դարձել է աշխարհի ամենալավ վազողներից մեկը: Շատ հնարավոր է, որ նա կդառնա հաջորդ Օլիմպիական խաղերի հաղթող:
Մյուսը ասաց.
-Դա դեռ ի՞նչ է: Ես ունեի մի հիվանդ, ով ընկել էր երեսուներորդ հարկից՝ նրա մոտ դեմքը ջարդվել էր: Ես կատարեցի պլաստիկ վիրաբուժություն: Եվ ի՞նչ եք մտածում:Վերջերս ես տեսա թերթում, որ նա դարձել է աշխախարհի ամենագեղեցիկը:
Երրորդը համեստ մարդ էր: Մյուս երկուսը նայեցնին նրան և հարցրեցին.
-Իսկ դու ի՞նչ ես արել:Քո մոտ ի՞նչ նորություն կա:
-Ոչ մի հետաքրքիր բան,-ասաց նա,- և, բացի այդ, ինձ չի կարելի դրա մասին ոչ մեկին պատմել:
Գործընկերներին ավելի հետաքրքրեց: Եվ նրանք ասացին.
-Մենք բոլորս ընկերներ ենք, մենք կարողանում ենք գաղտնիքներ պահել: Դու կարող ես չանհանգստանալ, քո գաղտնիքը չի գաղտնազերծվի:
Եվ նա ասաց.
-Լավ, եթե դուք խոստանում եք լռել: Ինձ մոտ բերել են մի մարդ՝ ով ավտոմեքենային վթարի ժամանակ կորցրել է գլուխը: Ես կորցրել էի ինձ և չգիտեի ինչ անել: Ես վազեցի այգի, որպեսզի մտածեմ ինչ անեմ, և հանկարծակի տեսա կաղամբի թումբ: Չգտնելով ավելի լավ բան, ես տեղադրեցի կաղամբի թումբը գլխի տեղը: Եվ ի՞նչ եք մտածում: Այդ մարդը դարձավ նախագահ:

***

Փոքրիկ հինգ տարեկան տղային ուսուցիչը հարցրեց.

-Քո փոքրիկ քույրիկը արդեն սովորե՞լ է խոսել:

-Այո, սովորել է,-պատասխանեց տղան:-Մենք հիմա սովորեցնում ենք նրան լռել:

***

Մի անգամ, ժամը առավոտյան երեքին, Մուլլա Նասրեդինը զանգեց ծանոթ բարմենին և հարցրեց.

-Լսի, ե՞րբ են, վերջապես, բացելու բառը:

-Ինչ էլ ժամանակ ես գտել այդպիսի հարցեր տալու-զարմացավ բարմենը:- Դու մշտական հաճախորդ ես, և դու ինձինից լավ գիտես, որ մենք բացվում ենք առավոտյան ժամը իննին: Պարկիր քնելու և դիմացի մինչև իննը,-աջատեց հեռախոսը:

Տաս րոպե հետո Նասրեդինը նորից զանգեց և ասաց.

-Լսի, ախր ինձ շատ է պետք: Կարո՞ղ է,այնուամենայնիվ բացեք բարը:

Այստեղ բարմենը արդեն հոգնեց:

-Դու ընդհանրապես հասկանում ես, ի՞նչ ես անում-գոռաց նա հեռախոսին:-Ես քեզ ասեցի, իննից ոչ մի րոպե շուտ: Ու էլ մի զանգիր այստեղ:-և նորից անջատեց հեռախոսը:

Տասը րոպեից Նասրեդինը նորից զանգեց:

-Դու ի՞նչ է, գժվել ես:-ճչաց բարմենը:-Մինչև իննը ոչ մի խմիչք չի լինելու:

-Սպասի, մի անջատի հեռախոսը, դու չես հասկանում,-լացեց Նասրեդինը:-Ինձ փակել են սրահում, և ես չգիտեմ, ինչպես դուրս գալ այստեղից:

***

Մուլլա Նասրեդինը սովորեցնում էր իր փոքրիկ տղային, որը յոթ տարեկան էր, ինչպես մոտենալ աղջկան, ինչպես նրան հրավիրել պարելու, ինչ ասել և ինչ չասել, ինչպես նրան անել հաճոյախոսություններ, ինչպես համոզել նրան:

Տղան ինչ-որ տեղ գնաց, և կես ժամ հետո, վերադարձավ և պահանջեց.

-Հիմա սովորեցրու ինձ, ինչպես նրանից ազատվել:

Թարգմանեց՝Նազելի Տեր-Պետրոսյանը

Ռուսերեն տարբերակը տես այստեղ